Jak daleko może polecieć latająca wiewiórka?
Latające wiewiórki nie mają skrzydeł, ale fałdy skórne - rozpięte między przednimi a tylnymi kończynami - pozwalające im wykonywać loty ślizgowe z drzewa na drzewo. W locie ogon służy im jako ster. Kończąc lot, zwierzę unosi ogon, ustawia całe ciało pod dużym kątem i ląduje miękko, niczym spadający liść. Loty są na ogół krótkie, ale zdarza się, że przekraczają 50 metrów. Mało komu udaje się zobaczyć latającą wiewiórkę, choć czasem w jednej dziupli drzewa może się chronić kilka tuzinów tych ssaków. W odróżnieniu od innych wiewiórek, prowadzą one nocny tryb życia. Latające wiewiórki, zamieszkujące Europę i Amerykę Północną, nie przyciągają uwagi swym wyglądem, ponieważ mają szarobrązowe grzbiety i białe brzuszki. Natomiast niektóre gatunki z południowo-wschodniej Azji należą do najbarwniejszych ssaków. W ich umaszczeniu zdarzają się nawet plamy intensywnej czerwieni. Największe osiągają, wraz z puszystym ogonem, ponad metr długości.